Tjaard Gimbrère jaagt zijn dromen na

Gimbrère International Advocaten in de Pers
De Ondernemer - 4 maart 2009

Tjaard Gimbrère lacht breeduit als hij achter zijn bureau gaat zitten. Zijn kamer is van bijna mythische proporties zonder patjepeeërig te zijn. 'We zitten hier nu...

...een paar maan­den; geweldig hè...' Hij stráált uit al zijn poriën.

Sinds een jaar is Tjaard Gimbrère als 'maat' weg bij zijn oude kantoor op een steenworp afstand van het prachtige nieuwe onderkomen aan de Bredase Baronielaan 1. 'Tja, waarom', zal hij even later verzuch­ten. 'Laat ik zeggen dat ik de doelstelling die ik heb, daar niet meer kon verwezenlijken.

Globaal gesproken kun je met drie vennoten eenderde van je ambities verwezenlijken. Dat was voor mij niet meer voldoende. Ik zit nog té vol met ideeën' knip­oogt hij, 'En die wil ik allemaal nog waarmaken.'

BREDA - En de aspiraties logen er niet om. Een internationaaladvoca­tenkantoor met mooi pand in Breda voor de regionale klanten hier en een serie vestigingen in Spanje, dat was de - inmiddels gerealiseerde - droom. Tjaard Gimbrère is ogenschijnlijk een gemakkelijke prater.

Lang, charisma­tisch, wat onderuitgezakt maar bij el­ke zin betrokken en scherp doet hij zijn verhaal naar aanleiding van de ge­sponsorde voorstelling van de musical Man van La Mancha die Noord West Producties op 18 april voor zijn rela­ties in de kerk aan de Zandberglaan zal opvoeren.

Gimbrère: 'Alles komt daar alles sa­men van wat ik bedoelde. Ik ben zo blij met de stappen die nu gezet zijn dat ik dit ook erg graag aan onze rela­ties wil laten weten. Dan is zo'n musical heel geschikt; te­meer natuurlijk omdat het stuk met Spaanse signatuur is. Daar komt nog bij dat het voor een groot deel ook nog eens handelt over rechtspraak en er bovendien een prachtig pleidooi in voorkomt en dan is de cirkel snel rond natuurlijk.'

Het door Cervantes geschreven to­neelstuk over Don Quichot is inmid­dels vele malen bewerkt en voert nu, als musical, langs Nederlandse thea­ters met Peter Faber in de titelrol en Frans Schraven als zijn trouwe maatje Sancho Panza. Peter Faber viert er zijn gouden toneeljubileum mee; het is dan ook een rol die hem op het lijf is geschreven.

Quichot is een man die zijn dromen najaagt en daar is het lijntje met Tjaard Gimbrère snel gelegd. Al trekt hij nog ­gespeeld vermakelijk - een wenkbrauw op als de strijd te­gen windmolens hem te bin­nen schiet. 'Ik sta wel met mijn benen op de grond hoor', meldt hij ten overvloede.

'Ik zie geen dingen die er niet zijn, zoals hij. Al jaag ik wél mijn dromen na. Dat is niet altijd even gemakkelijk natuurlijk want soms zit je zelf je eigen dromen het meeste in de weg. Door angsten bijvoorbeeld. Maar ik ben er van overtuigd geraakt dat als je het meest posi­tieve uit jezelf naar boven wilt halen en het niet erg vind om hard te werken, het allemaal op zijn pootjes terecht komt.'

'Uit­eindelijk had ik misschien wel duizend redenen om niet bij mijn oude kantoor weg te gaan, of om in Spanje te gaan beginnen, tóch deed ik het. Vanwege die droom dus. Ik heb in een aantal maanden al een aantal ke­ren gehoord: ja, ik had het ook wel willen doen...'

'Mijn advies is dan simpel: doén dus! Terwijl ik denk dat je vaker spijt krijgt van dingen die je niét gedaan hebt, dan wél. Dan heb je het in ieder geval geprobeerd.'

Spanje
Zijn connectie met Spanje, waar in­middels in Barcelona en Madrid, kan­toren zijn geopend verklaart hij een­voudig.

'Ik zag het als een gat in de markt eigenlijk. Nederlanders die be­langen hebben in Spanje; lopen vaak juridisch vast of stuk op een totaal an­dere moraliteit en mentaliteit dan wij hier gewend zijn. Aangezien de belan­gen van Nederlanders in Spanje groot zijn, moést het wel zo zijn dat er em­plooi was voor een Nederlands kan­toor daar.'

De woorden moraliteit en mentaliteit die Gimbrère gemakkelijk uit zijn mond laat vallen vragen uiter­aard om verduidelijking. Hij lacht en legt uit dat de moraliteit bij een deel van de Spaanse collega's anders is dan wij hier gewend zijn.

'In Spanje wordt bij advocatenkantoren gewerkt met erg ruimte en onduidelijke voor­schotten. Het gebeurt maar al te vaak dat als zo'n advocaat zijn voorschot, en dus zijn centjes, binnen heeft, hij het belang enigszins uit het oog ver­liest. Het geld is er immers toch al. Het is een manier van werken die wij niet gewend zijn; die mentaliteit is echt volkomen anders.'

Gimbrère lacht triomfantelijk. De vraag of het de bedoeling is dat de twee Spaanse vestingen nog worden uitgebreid wordt beaamd met het opnoemen van nog enkele steden en eilanden waar Gimbrère vestigingen zou wil­len hebben. 'Marbella is natuurlijk een prachtige locatie waar bovendien veel Nederlanders zitten, maar Ibiza of Mallorca ook; wie weet waar het schip nog aanmeert' vertelt hij mon­ter.

Uitdagend
Voor Tjaard Gimbrère moet het le­ven uitdagend zijn, zo blijkt. 'Je moet er toch niet aan denken dat je nu al weet hoeveel jaren, maanden en zelfs dagen je nog moet werken. Moét werken, wílt werken, verbetert hij zichzelf. Het is toch een fééstje alle­maal. Buiten mijn Spaanse kantoren heb ik er nog steeds heel veel plezier in om hier in Breda en wijde omgeving juri­dische belangen te verdedigen.'

'Ons Bredase kantoor doet voor MKB-ers eigenlijk alles wat maar mogelijk is. Daarnaast doen we familierecht, kort­om erg veel zaken die je als gerenom­meerd kantoor doet en wilt doen. En natuurlijk ben ik zelf ook actief als verdedigend advocaat. Aan de balie staan is toch veel te leuk om te laten schieten.' Waarvan akte.